سخنى در شرح حديثِ : " روزه ، براى من است " ابو حامد غزّالى در شرح اين سخن خداوند متعال كه : " روزه ، براى من است " ، گفته است : اين كه روزه براى خداست و اين شرافت را يافته كه به خداوند ، نسبت داده شود هر چند همه عبادات ، براى اوست ، همچنان كه كعبه اين شرف را يافته كه خانه او باشد ، در حالى كه همه زمين براى اوست ، دو معنا دارد : نخست ، اين كه : روزه ، پرهيز و ترك است و عملى پنهان است و در آن ، كارى نيست كه ديده شود . به خلاف همه عبادت‌ها كه در معرض ديد مردم انجام مىشوند ، روزه ، عبادتى است كه جز خدا آن را نمىداند ؛ چرا كه كارى است باطنى ، كه همان شكيبايى است . دوم ، اين كه : روزه ، سركوبى دشمن خداست ؛ چون ابزار شيطان ملعون ، شهوت‌ها هستند و شهوات با خوردن و آشاميدن ، نيرو مىيابند . از اين رو ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرموده است : إنَّ الشَّيطانَ لَيَجرى مِنِ ابنِ آدَمَ مَجرَى الدَّمِ ؛ فَضَيِّقوا مَجارِيَهُ بِالجوعِ . شيطان ، همچون خون ، در وجود آدمى ، جارى مىشود . پس ، گذرگاه‌هاى او را با گرسنگى ، تنگ كنيد . . . . از آن جا كه روزه ، خصوصا موجب سركوبى شيطان و بستن و تنگ ساختن گذرگاه‌هاى او مىشود ، شايستگى دارد كه ويژه خدا گردد ؛ زيرا سركوبى دشمن خدا ( شيطان ) ، يارى نمودن خداست ، و يارىرسانىِ خداوند به بنده‌اش ، در پىِ يارى كردن بنده به خداست . خداوند مىفرمايد : " إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ . « 1 »

--> ( 1 ) محمّد : آيه 7 .